Home >> Projets régionaux >> Turkey >> bourdons Retour page mère
Bombus (Sibiricobombus) niveatus
Kriechbaumer, 1870
Auteurs(s) : Pierre Rasmont, A. Murat Aytekin, Osman Kaftanoğlu & Didier Flagothier
B. niveatus is a very characteristic species. The male show very large eyes and long antennae. Both sexes have a very long proboscis and a very short and regular coat. Two different subspecies are recognized: an oriental white-banded one (ssp. niveatus) and an occidental yellowish-banded one (ssp. vorticosus).
In Anatolia, the ssp. vorticosus is found in the altitudes of 900 to 3000 m, with 80 % of the observations between 900 and 2000 m, while the ssp. niveatus is found from 800 to 3000 m, with 80 % of the observations between 950 and 2180 m (Rasmont et al. 2005).
Reinig (1971) regards B. niveatus as an open-space species. Özbek (1998) insists on the ubiquitous character of the species, which is specially common around built-up areas. Bombus niveatus is common in all the steppe types.
In Anatolia, according to our own data, B. niveatus is usually associated with B. incertus, B. armeniacus and B. sylvarum daghestanicus.
In Anatolia, Özbek (1998) lists 121 flower species, with a preference for Leguminosae (33 species), Compositae (22 species) and Labiatae (22 species). In the same region, we observed 391 specimens of B. niveatus on 75 flower species. The preferred species were Carthamus lanatus L. (49 observations), Astragalus sp. (49), Astragalus cymbostegis Bunge (47), Anchusa officinalis L. (29), Symphytum officinalis L. (26), Alkanna spp. (22), Echium plantagineum L. (20), Anchusa leptophylla Roemer & Schultes (13) and Vicia cracca L. (10). The preferred families were Leguminosae (134 specimens on18 taxa), Boraginaceae (134 specimens on16 taxa), Compositae (80 specimens on 18 taxa) and Labiatae (28 specimens on18 taxa). Contrary to most other bumblebees, B. niveatus seldom feeds on Dipsacaceae of the genus Cephalaria.
Rasmont et al. (2008) describe the curious nesting behaviours of B. niveatus vorticosus. The species seems willingly to invade the nest of bird's nests, specially those of the Common Redstart (Phoenicurus phoenicurus), ousting then the parents.


B. niveatus est une espèce fort caractéristique. Le mâle a de très grands yeux et de longues antennes. Les deux sexes ont un très long proboscis et un pelage fort rasé. Il existe deux formes: une sous-espèce plutôt orientale a pelage à bandes blanches (ssp. niveatus) et une autre plutôt occidentale à bandes jaunâtres (ssp. vorticosus).
En Anatolie, la ssp. vorticosus se trouve a des altitudes de 900 à 3000 m, avec 80 % des observations entre 900 et 2000 m, tandis que la ssp. niveatus e trouve de 800 à 3000 m, avec 80 % des observations entre 950 et 2180 m (Rasmont et al. 2005).
Reinig (1971) considère B. niveatus comme une espèce de milieux ouverts. Özbek (1998) insiste sur le caractère ubiquiste de cette espèce, particulièrement abondante dans les villes et villages. Bombus niveatus est commun dans tous les types de steppes.
Selon nos données, B. niveatus est habituellement associée à B. incertus, B. armeniacus et B. sylvarum daghestanicus.
En Anatolie, Özbek (1998) donne 121 fleurs butinées, avec une préférence pour les Leguminosae (33 spp.), les Compositae (22 spp.) et les Labiatae (22 spp.). Dans la même région, nous avons observé 391 spécimens de B. niveatus sur 75 espèces de fleurs. Les espèces préférées sont Carthamus lanatus L. (49 observations), Astragalus sp. (49), Astragalus cymbostegis Bunge (47), Anchusa officinalis L. (29), Symphytum officinalis L. (26), Alkanna spp. (22), Echium plantagineum L. (20), Anchusa leptophylla Roemer & Schultes (13), Vicia cracca L. (10). Les familles préférées sont Leguminosae (134 spécimens de 18 taxa), Boraginaceae (134 spécimens de 16 taxa), Compositae (80 spécimens de 18 taxa) et Labiatae (28 spécimens de 18 taxa). Contrairement à la plupart des autres bourdons, B. niveatus se nourrit rarement sur les Dipsacaceae du genre Cephalaria.
Rasmont et al. (2008) décrivent la nidification curieuse de B. niveatus vorticosus. Il semble que cette espèce s'installe volontiers dans les nids d'oiseaux, en particulier le rouge-queue à front blanc (Phoenicurus phoenicurus), dont elle éjecte les parents.


B. niveatus son derece karakteristik bir türdür. Erkeklerde gözler son derece iridir ve antenler uzundur. Her iki eşeyde de proboscis son derece uzundur ve vücuttaki tüyler kısa ve düzgündür. Daha doğuda bulunan ve beyaz-bantlı (ssp. niveatus) ile batıda yayılan sarımsı-bantlı (ssp. vorticosus) olmak üzere iki farklı alttür bilinmektedir.
Anadolu'da ssp. vorticosus 900-3000 m yüksekliklerde örneklerin %80'i 900 ile 2000 m arasında oalcak şekilde bulunurken ssp. niveatus 800 ile 3000 m örneklerin %80'i 950 ile 2180 m yükseklikler arasında bulunacak biçimde yayılış göstermektedir (Rasmont et al., 2005).
Reinig (1971) B. niveatus'u açık-alan türü olarak belirtir. Özbek (1998) ise bu türün geniş yayılım özelliklerine dikkat çekerek özellikle yerleşim yeri yakınlarında bulunduğunu ifade etmektedir. Bombus niveatus hemen tüm step tiplerinde yaygındır.
Bizim verilerimize göre Anadolu'da B. niveatus; B. incertus, B. armeniacus ve B. sylvarum daghestanicus ile ilintili bir yayılışa sahiptir.
Anadolu'da Özbek (1998) 121 çiçek türü tercihinden bahseder bunlar arasında özellikle Leguminosae (33 tür), Compositae (22 tür) ve Labiatae (22 tür) en önemlileridir. Aynı alanlarda biz de B. niveatus'un 391 örneğini 75 çiçek türü üzerinde gözlemledik. En çok tercih ettiği türler Carthamus lanatus L. (49 gözlem), Astragalus sp. (49), Astragalus cymbostegis Bunge (47), Anchusa officinalis L. (29), Symphytum officinalis L. (26), Alkanna spp. (22), Echium plantagineum L. (20), Anchusa leptophylla Roemer & Schultes (13), Vicia cracca L. (10). En çok tercih edilen familyalar ise Leguminosae (18 taksadan 134 örnek), Boraginaceae (16 taksadan 134 örnek), Compositae (18 taksadan 80 örnek) ve Labiatae (18 taksadan 28 örnek). Diğer bombus arılarının çoğunun aksine B. niveatus Cephalaria cinsinden Dipsacaceae üzerinden nadiren geçinebilmektedir. Rasmont et al. (2008) B. niveatus vorticosus'un oldukça ilginç yuva yapma davranışını tanımlamıştır. Bu tür kızıl kuyruk olarak bilinen (Phoenicurus phoenicurus) kuş türünün yuvasını yuvasını istila ederk kendi yuvasını oluşturmaktadır.

Cartes

Afficher en grand

Photos

Afficher en grand